Het is weliswaar geen muziek, maar beslist een zeer aparte vondst. Vanavond wilde ik wat muziek op een band gaan opnemen. Enkele exemplaren geprobeerd maar ontevreden over het resultaat. Hup, weg ermee. Ik vond een klein 15cm Discofoon spoeltje dat er nog als nieuw uit zag. Discofoon was vroeger het huismerk van Vroom en Dreesman, niemand weet waar die tapes gemaakt werden. Vermoedelijk BasF of PDM. Kwaliteit was overigens prima, in tegenstelling tot bepaalde Shamrock of Europaband tapes. Goed, eens kijken of er wat spannends op staat en anders mag het leeg. In eerste instantie was er niks te horen op de band, maar op een gegeven moment begon de opname te spelen. Een eigen opname, wat veel ruis en doffig maar absoluut goed van kwaliteit. We bevinden ons in het gemeentehuis van Roosendaal, het is 12 februari 1970. We zijn getuige van een huwelijk! De namen worden duidelijk en langzaam uitgesproken door de ambtenaar van de burgerlijke stand, die het huwelijk bezegelt. Het hele verhaal staat erop, tot en met het oplezen van de trouwakte aan toe. Jeetje, ik kan me voorstellen dat die mensen deze opname wellicht wel graag zouden willen hebben...
De namen zijn wat slecht verstaanbaar en nog van Indonesische afkomst ook, maar dat mag de pret niet drukken. Google is your friend dus we gaan ervoor. Na enkele suggesties van Google heb ik de goede schrijfwijze van de naam te pakken en vind ik diverse plekken waar deze familie voorkomt. Ineens kom ik terecht op de website http://www.gevonden.cc waar - jawel - de mevrouw, de bruid van mijn band met naam, adres en telefoonnummer genoemd wordt! Alleen een mevrouw, dat wel. Ze heeft haar getrouwde naam aangehouden dus is niet gescheiden, ik ben bang dat de echtgenoot inmiddels overleden is. Wellicht deze week maar eens een voorzichtig telefoontje wagen, khoop niet dat ze me voor één of andere enge telemarketeer houdt..
